A.737 Zamek Sandomierz 3

Sandomierz to piękne miasto z długą historią – było miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego, a prawa miejskie otrzymało przed rokiem 1227. Ślady pierwszego osadnictwa odnalezione w trakcie badań archeologicznych pochodzą z neolitu. Na wzgórzu zamkowym znajdowała się już w X wieku osada, w wieku XI istniał już gród, a zarazem siedziba książęca i miasto wojewódzkie. Miasto ulokowane jest w strategicznym miejscu – na szlaku handlowym z Zachodniej Europy do Rusi. Gall Anonim w swojej Kronice polskiej zaliczył Sandomierz, obok Krakowa i Wrocławia, do jednej z głównych siedzib Królestwa Polskiego.

Po rozbiciu dzielnicowym na mocy testamentu Bolesława Krzywoustego Sandomierz stał się stolicą księstwa dzielnicowego, a jedna z jego największych współczesnych atrakcji, czyli zamek, został stałą rezydencją książąt ziemi sandomierskich. W tamtych czasach zamek był jeszcze drewnianą budowlą, której zresztą historia nie oszczędzała, bo kilka razy była łupiona przez Tatarów. Zmieniło się to w wieki XIV, kiedy to król Kazimierz Wielki zadecydował o wzniesieniu na jego miejsce murowanego zamku z murem zamkowym i dwoma wieżami obronnymi. Murowany zamek niestety nie miał więcej szczęścia niż jego poprzednik – w roku 1656 został wysadzony przez Szwedów w trakcie potopu. W efekcie działań wojennych ocalało jedynie – nie dokończone jeszcze w tamtych czasach – zachodnie skrzydło zamku.

Kolejnym królem, który podjął się odbudowy zamku był Jan III Sobieski. Na jego polecenie skrzydło zachodnie przebudowano na budynek pałacowy, które miało ciut więcej szczęścia. Zostało co prawda w 1768 roku w trakcie konfederacji barskiej zdewastowane przez stacjonujące w zamku wojska rosyjskie, ale sama bryła ocalała w mniej więcej nie zmienionej formie do dnia dzisiejszego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *